Zwaar weer op Kleiburg tijdens kampioenschap (15-07-2004)

Onder de rook van Rotterdams zware industrie in het recreatiegebied Brielse Maas in Voorne Putten ligt omringd door water de fraaie golfbaan Kleiburg. Een golfbaan  met een uitstraling van rust tussen alle terminals en windmolens aan de Rotterdamse havens. Een baan met vriendelijke en hardwerkende medewerkers die na de zware storm van vorige week enorm hard hebben moeten werken om de baan speelgereed te krijgen voor het Ashland Nederlands Kampioenschap Strokeplay voor professionals. Helaas was dit met de greens niet helemaal gelukt maar complimenten verdienen zij zeker. Dit geldt ook voor alle andere meer dan vriendelijke medewerkers op de baan, zoals bijvoorbeeld in het restaurant.

Dat er tijdens het kampioenschap letterlijk zwaar weer op komst was, had iedereen verwacht, maar dat het ook figuurlijk zou gaan stormen had eigenlijk niemand verwacht. Na een voor het gevoel goed verlopen eerste dag op maandag, waarop Joost Steenkamer als vanouds acteerde en met een ronde 68 de leiding nam samen met Michael Clark en waar John zijn stijgende vorm steeds meer gestalte zag krijgen met een ronde 73, leek alles uit te lopen op een ware happening. Voor Twan kon de dag niet meer kapot na een rondje 77 en ondanks de regenbuien en de harde wind genoot verder iedereen. Het enige minpuntje op de dag zelf was de kwaliteit van de greens en ook de fairways hadden beter gekund, met het gevolg dat was gekozen voor het plaatsen op de fairways. 's-Avonds in het hotel was het feest. Wij kwamen tot de ontdekking dat tijdens een partijtje voetvolley een aantal spelers zoals Rinus van Blanker, Hayo Bensdorp, Richard Heesakkers, Arnoud van Opijnen, Bas Scheepens enz. ongekende talenten hadden. Rinus was een talent ondanks zijn respectabele leeftijd. Hayo was ook talentvol ware het niet dat hij elastiek in zijn benen had. Arnoud hield zich staande door de bal met zijn neus af te stoppen, hetgeen  uiteraard weer punten en een bloedneus opleverden. Al met al, hilariteit vierde hoogtij.

Ook op dinsdag was de sfeer eigenlijk wel goed. Er werd ondanks het slechte weer veel gelachen en er was behalve het niet halen van de cut die dag door een aantal spelers, weinig droevigs te beleven. Een ommekeer kwam nadat bekend was geworden dat evenals vorig jaar in Sluispolder, op de eerste dag de regels op twee verschillende manieren waren geinterpreteerd en gepresenteerd.  Het gaat mij te ver om nogmaals alles te herhalen, maar het verhaal zoals weergegeven door Christ van der Velde op golfsite klopt exact. Bij het bekend worden van het hanteren van twee regels was er veel onvrede, maar ook respect voor de houding van Christ van der Velde die op die tweede dag het baanrecord had geevenaard en er dus uitstekend voorstond. Dat niet iedereen een echte keuze had gemaakt lag meer aan het feit dat uiteindelijk weinig werd gedaan met de inhoud van het probleem en de communicatie naar de spelers minimaal was. Een solidariteitsbetuiging naar Christ van der Velde zal zeker op zijn plaats zijn. John speelde op deze dag weer als vanouds en was met zijn ronde 71 uitermate tevreden.

Op woensdag waren de omstandigheden buitengewoon slecht. Veel wind en regen die er oorzaak van waren dat een aantal spelers slechte resultaten neerzetten. Een van de slachtoffers was Joost Steenkamer die met een ronde 75 terugzakte in het klassement. Ook John speelde matig en een ronde 77 was zijn deel hetgeen hem ook deed terugzakken. Op deze dag had hij veel problemen met de wind, Deze was zeer krachtig en was wisselend van voor naar achter en naar opzij. Ook zijn speelwijze was zeker niet optimaal te noemen en een veel beter resultaat had er waarschijnlijk die dag niet ingezeten. Het was wel de dag van Mark Reynolds die hier de aanzet zou geven tot wat later iets zeer mooi zou worden.
Donderdag de vierde en finale dag. Met name de eerste 11 holes van John liepen uitstekend. Met twee onder par liep hij hole 11 op en kon daar zelfs drie onder par realiseren, ware het niet dat de bal zoals al vaker deze dag op 2 centimeter voor de hole bleef liggen. Hierna ging het iets minder. Op hole 18 stond hij nog 1 slag onder par, maar ook hier miste hij de hole op slechts luttele centimeters en een bogey was het resultaat. Level par over 18 holes was gelet op de afgelopen maanden goed, maar uiteindelijk was de wijze waarop erg zuur. Een 19e plaats was uiteindelijk geen reden om ontevreden te zijn en uiteindelijk kan gezegd worden dat het deze dagen niet ging om het resultaat maar meer om het hervinden van de vorm en dat was duidelijk waarneembaar. Mark Reynolds werd verdiend kampioen met een voorsprong van 7 slagen op Michael Clark.
Jammer blijft dat opnieuw een incident heeft plaatsgevonden dat gevolgen heeft gehad voor een of meerdere spelers. In ieder geval is Christ van der Velde er niet als verliezer uitgekomen. Waar anderen hun principes om uiteenlopende redenen loslieten zat hij er strak in en dient gezegd te worden dat hij volkomen gelijk had. Ik denk dat PGA Holland ernstig moet overwegen om op een andere manier te communiceren en zeker iets zal moeten doen aan de kwaliteit van haar product. Frank Kirsten zal in ieder geval zijn zelfingenomenheid moeten dimmen en niet meer in de publiciteit moet roepen dat: "Ik laat me de wet niet voorschrijven door spelers die boos zijn." Dankzij deze spelers bestaat het PGA. Ik wil hem dan ook gaarne adviseren om maatregelen te nemen om dit soort misverstanden in de toekomst te voorkomen. Een idee is het waarschijnlijk om een kwaliteitscoordinator in dienst te nemen die zeer kritisch is op het handelen van de PGA.